بازدیشب دل هوای عشق کرد          آرزوی کربلای عشق کرد

با نوای نی، دلم دمساز شد              سوی دشت خون، سفرآغاز شد

با نوای نی چه حالی داشتم              لحظه های بی زوا لی داشتم

نی نوای  نینوایی سازکرد              نی هم آن شب عقده دل بازکرد

چشم دل وا کردم آنجا نوربود          سرزمین عشق وحال وشوربود

نینوابود وخدا بود وحسین(ع)         وسعت کرببلا بود وحسین(ع)

کربلا یعنی کمال بندگی                 کربلا یعنی رها درزندگی

کربلا یعنی عطش درموج خون      کربلا یعنی طپش، مستی ،جنون

کربلا یعنی شهود لاله ها               کربلا یعنی عروج ناله ها

کربلا یعنی نوای العطش               روی لبها رد پای العطش

کربلا یعنی سراپا سوختن              تشنه لب بین دو دریا سوختن

کربلا یعنی که سقای ادب              در کنار شط بیفتد تشنه لب

کربلا یعنی حضورفاطمه               پیش سقا درکنار علقمه

کربلا یعنی تبسم بر اجل               نزد قاسم مرگ احلی من عسل

کربلا یعنی علی اصغر شدن           تشنه بردوش پدر پرپر شدن

کربلا یعنی فغان والتهاب               خیره بر گهواره چشمان رباب

کربلا یعنی که رزم حیدری             آکبر آسا غرق خون جنگ آوری

کربلا یعنی وداع زینبین                  پشت خیمه با گل زهرا حسین(ع)

کربلا یعنی حضور گرگها                 برخیام  یوسف آل عبا

کربلایعنی یتیمان حسین(ع)              گریه در شام غریبان حسین(ع)

کربلا يعني شرف در یک کلام           برحسین(ع) وکربلا ی او سلام

السلام ای کعبه آمال ما                   ای صفاوشوروعشق وحال ما

خاک تو دارالولای اهل دل                مروه وسعی وصفای اهل دل

کربلا بوی خدایی میدهی                   عطر ناب آشنایی میدهی